2021 жылдың 14 мамыр күні Ә. Қастеев атындағы ҚР Мемлекеттік өнер музейінде қазақстандық суретші Вячеслав Люй-коның «Кеше. Бүгін. Ертең» атты жеке көрмесінің сағ. 15:00-де баспасөз-туры, 16:00-де ашылуы өтеді.
Вячеслав Юрьевич Люй-ко 1963 жылы дүниеге келген. 1985 жылы Абай атындағы Қазақ Педагогикалық институтының көркемсурет-графика факультетін бітірген. 1987 жылдан көптеген қалалық, республикалық, халықаралық және жиырмадан астам жеке көрмелердің қатысушысы.
Көрмеде 2020 және 2021 жылдарға жататын 80 аса кескіндемелік және графикалық туындылар ұсынылған.
Вячеславтың шығармалары әрдайым классика мен қазіргі заманның, философия мен мистиканың, ирония мен жұмбақтың, ортағасырлық фарс пен аллегориялардың, бүгінгі және өткен шежірелердің көрнекті қоспасы болып табылады. Кенептер - ойтолғамдар, кенептер - тәмсілдер.
Автор өзінің Кеше, бүгін, ертең көрмесі туралы былай жазады:
Жарты ғасырдан астам уақыт өмір сүрген әлем туралы қалай айтуға болады? Жер планетасына саяхаттан алған әсерлеріңмен бөлісу. Әлем алуан түрлі және, парадоксалды болса да, оның сол қайталанатын бөлігінде адам, қоғам, мемлекет бар. Ол жерде дәстүр, дін және тарих жасалады. Аңыздар мен мифтер туады. Сүйіспеншілік пен жеккөрушілік туралы, шексіз құру және жою туралы, ұлы жоспарлар туралы, ғибадатхана құрылысы және әлемді жаулап алу туралы қалай айтуға болады? Бұл туралы томдар жазылды, ал жаңалары жазылуда, бірақ оны кенепте қалай бейнелеуге болады? Бақылау күнделігін қандай алфавитте, қандай көрнекі тілде жазу керек? Айналаңызға қарап, болмыстың нышандары мен белгілерін байқасаңыз жеткілікті. Уақыттың адам оқиғалары мен тағдырларының ою-өрнектерін кестелеп, қалалардың бейнелерін, шөл далада кезіп жүрген керуендерді, аспанда ұшып бара жатқан ұшақтар мен құстарды, әуе шарлары мен періштелер, мұхитты еңсеруге ұмтылған кемелер мен әр түрлі дәуірдегі жауынгерлер, ерлер мен әйелдер, олардың жоғалған жұмақ туралы және қайта оралғысы келетін тарихын көру.
Біздің ата-бабаларымыз таңбалар, белгілер мен ою-өрнектерді қолданып ақпарат беруді толық меңгерген. Бұл ақпаратты жеткізуші адамды күнделікті өмірде қоршап тұрған барлық нәрсе болды: үй керек-жарақтары - ас үй ыдыстары, кілемдер, киім, қару-жарақ, сауыт-саймандар, еңбек құралдары мен қатынас көліктері - сәулетке дейін. Бұрынғы адам өткен және қазіргі оқиғалар туралы, адамның әлеуметтік жағдайы, оның отбасы мен тайпасы туралы баяндайтын пішіндердің сызықтары мен сұлбаларының тоғысуындағы ақпаратты оңай оқыды. Бұл мағыналы, ықшам тіл практикалық мақсаттарға қызмет етті - қоршаған ортада өмір сүруге көмектесті. Бүгін басқаша. Шексіз дауыл ағынындай жаңалықтарды, білім мен ақпараттарды шығарады, оларда қиялды шындықтан, шындықты жалғаннан ажырату қиын.
Мен көрерменмен ата-бабаларымыз қолданған тілде - бейнелер, таңбалар, олардың алфавитінің белгілері тілінде сөйлесуге, ненің мәңгілік екенін және ненің із-түзсіз жоғалып кететінін айтуға тырыстым.
